tedi

blog'a geri dön

3 yorum var - 19 Haziran 2008 12:50

fotoğrafçı: rüyamın geri kalanını anlat bana... bir kere olsun uykudan huzurla uyanayım...
kadın: rüyalar tamamlanmaz ki hiç. hikâyeler tamamlanır. (...) bazen bunu o kadar çok isterdim ki, senin bakışın benim bakışım olurdu. kederlilerin bulunduğu bir şehirde beni arıyordur diye düşünürdüm. ben de o şehirde olurdum., şimdi gazete kesiklerindeki yüzlere bakıyordur derdim. o yüzlerin her biri benim yüzüm olurdu.
seni bazen öyle bir düşünürdüm ki, baktığın bütün dünya ben olurdum. o zaman anlardım artık, beni değil, dünyayı istediğini. (...)
yanılmıyorum ben canım,
değilim ben o aradığın yüz belkide .
bazen getirdiğin fotoğraflara bakarken bakışını yüzümde hisseder, bir başkası, bambaşka biri olabilir miydim acaba diye düşünürdüm.
o zaman birbirimize baktığımızda dünyayı değil, birbirimizi görürdük... kendimizi... dünyayı aramazdık...

zuhal olcay - fikret kuşkan

lostmentality  19 Haziran 2008 13:10  

"yüzlerin her biri benim yüzüm olurdu."

enkoyu  19 Haziran 2008 13:46  

izlediğim en iyi türk filmlerinden biri.ömer kavur başyapıtı.yeterince anlaşılamamış bir filmdir.senaryo mükemmeldir.metaforlarla doludur.italyan yeni gerçekçilik ve fransız yeni dalga sinema akımlarından etkilendiği filmin her sahnesinde hissedilebilir.defalarca izlemek gerekir.çünkü ilk bakışta filmin derinliğini kavrayabilmek mümkün değildir.özellikle rutkay aziz'in oynadığı karakterin sözleri insanın kafasını karıştırır da karıştırır:ne dedi ne dedi?bir tür mesih gibidir canlandırdığı karakter:)

packard  19 Haziran 2008 22:22  
bu yazıya puanı basanlar: