sosyomat.com

6

Avrupa’yı saran her melanetin faturası kedilere çıkıyordu. Ortaçağ Avrupası boyunca milyonlarca kedi insanların bu anlamsız zulmünün kurbanı oldu

2 yorum var - 28 Haziran 2008 14:29

Ortaçağ Avrupası’nda kedilerinin yaşamı aslında Spielberg’in Schindler’in Listesi filminden farksızdı. Hatta çok daha kötüydü. Musevilere yapılan zulüm 1933’ten 1945’e kadar sürmüş iken Ortaçağ Avrupası’nda kedilere yapılan zulüm yaklaşık 450 yıl boyunca sürdü. Avrupa Romalılarla birlikte Yine 9. yüzyıla ait İsviçre yakınlarında yaşayan İrlanda’lı bir keşişin günlüğü kedisi Pangur Ban’a yazdığı şiirlerle doludur. Kilise’nin resmi görüşünün kesinkes uygulanması Engizisyon Mahkemeleri’nin kurulması ile söz konusu oldu ve sadece insanlar için değil (asıl) kediler için de zor günler başladı. Evi farelerden korusun diye kedi besleyen bir çok kadın kedileri ile cadılık yapmakla suçlanıp yakıldı. Öyle ki, İngiliz Hanedanı Mary Tudor ve I. Elizabeth Dönemleri’nde kediler sapkınlığın simgesi olarak köy meydanlarında yakılarak halk kitlelerine gözdağı verildi

''''''Kedi düşmanlığı Avrupa’yı bir çığ gibi sardı. Özellikle siyah kediler bu barbarlığın birinci hedefi oldu. Belki de bu yüzden Hıristiyan kültüründe yer alan Hallowen kutlamalarında siyah kedi hala kötü güçlerin simgesi ya da cadıların arkadaşı olarak hicvedilir. ''''

Ortaçağ’ın bitmesine yakın Avrupa’da baş gösteren Büyük Açlık Dönemi’nde de kediler yine tehlike altındaydı. Bu kez yiyecek bulamayan Avrupalılar kedilere yöneldi. Köylerde kediler bir anda görülmez oldu. Avrupa’yı saran her melanetin faturası kedilere çıkıyordu. Ortaçağ Avrupası boyunca milyonlarca kedi insanların bu anlamsız zulmünün kurbanı oldu. Ta ki insancıllık akımı Avrupa’yı etkileyene dek. Yeniçağ yavaş yavaş Avrupa’ya yerleşemeye başladıkça kediler üzerindeki önyargı ve saldırılar görece de olsa azaldı. Kediler aristokratların ve sanatın tekrar ilgi alanı halinde geldi. Kedili tablolar tekrar kabul salonlarını süslemeye başladı. Hatta Exeter Kathedrali bile artık farelere karşı beslediği kedilerin yemek masrafı olarak haftada 1 penny ayırıyordu. Ortaçağ Avrupası’nın kabus dolu günleri artık içgüdülere hapsolacaktı.